Ποιος δανείζει την κρίση του χρέους

πηγή

Προς μια Ευρώπη διαφορετικών ταχυτήτων

Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου αποφάσισε να θέσει την χώρα υπό την κηδεμονία του μνημονίου σίγουρα γνώριζε ότι τα 110 δις ευρώ των δανείων από το πακέτο ΕΕ- ΔΝΤ δεν είναι αρκετά για να εξυπηρετήσουν τις δανειακές μας ανάγκες στο σύνολό τους και κατ’ επέκταση να εξασφαλίσουν την χρηματοοικονομική σταθερότητα στη ζώνη του ευρώ.

Όπως φάνηκε στην συνέχεια ενας από τους στόχους της κρίσης χρέους ήταν η δημιουργία του ταμείου EFSF για την παροχή δανείων προς χώρες της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν δανειακές δυσκολίες.

Σήμερα 10 μήνες μετά, οι εξελίξεις φανερώνουν ότι η ευρωπαϊκή πολιτική σε ότι αφορά την αντιμετώπιση και διαχείριση των ζητημάτων που προέκυψαν μέσα από την κρίση χρέους ήταν ή λανθασμένη ή κατευθυνόμενη που είναι και το πιο πιθανό. Αν προσπαθήσουμε να εξετάσουμε τα γεγονότα βήμα- βήμα θα διαπιστώσουμε ότι η κρίση χρέους είναι ένα δημιούργημα της πίεσης που άσκησαν οι αγορές, κατά πάσα πιθανότητα σε συνεργασία με τις ευρωπαϊκές χρηματοοικονομικές αρχές και το ΔΝΤ, για να επιβληθούν μέσω του άλλοθι των πακέτων διάσωσης προγράμματα λιτότητας που εκ των πραγμάτων οδηγούν τις οικονομίες των αδυνάτων χωρών, όπως η Ελλάδα, σε αρνητικές προοπτικές και πλήρη εξάρτηση από τις ισχυρές χώρες της ΕΕ. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής τακτικής είναι ότι μετά την Ελλάδα και την Ιρλανδία και η Πορτογαλία, όπως αναμενόταν, ανακοίνωσε ότι θα ζητήσει δανειακή στήριξη από την ΕΕ και το ΔΝΤ.

Και αν όπως φαίνεται η Πορτογαλία και η Ιρλανδία προσφεύγοντας στα πακέτα δανεισμού λύνουν το πρόβλημα της άντλησης δανείων με υψηλά επιτόκια, η ελληνική κοινωνία βρίσκεται χωρίς αμφιβολία σε εξαιρετικά δεινή θέση εξ’ αιτίας των προβλημάτων που δημιουργούν τα αποτελέσματα της πολιτικής του μνημονίου και η ανάγκη εξυπηρέτησης του παλαιού χρέους. Η αδιέξοδη κατάσταση που δημιούργησε στη χώρα η πολιτική του μνημονίου , η σημερινή υποχρέωση να τηρηθούν όσα περιλαμβάνονται στο Σύμφωνο για το Ευρώ, καθώς και η αδυναμία της Ελλάδας να επιστρέψει εντός του 2012 στις αγορές προκειμένου να αναχρηματοδοτήσει ένα μέρος του χρέους της έχει οδηγήσει σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής ηλεκτρονικής έκδοσης των Financial Times πολλές κυβερνήσεις της ευρωζώνης να βλέπουν αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους στο σύνολό του με πιο πιθανή εκδοχή την επιμήκυνση των παλαιών δανείων, δλδη, μετάθεση των δανειακών υποχρεώσεων στο μέλλον με επιπλέον επιβάρυνση σε τόκους.

Πως όμως μπορεί μια πολιτική που δεν έλυσε κανένα πρόβλημα στον ένα χρόνο εφαρμογής της να καταστήσει την Ελλάδα ανταγωνιστική όταν είναι πασιφανές ότι οδηγεί τον ελληνικό λαό και την ελληνική οικονομία να αποκλίνει αρκετά από τα δομικά χαρακτηριστικά των κρατών - μελλών της ευρωζώνης και να συγκλίνει με τα χαρακτηριστικά των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ που βρίσκονται στην ευρωπαϊκή ένωση;

Mήπως τελικά στόχος ( μέσω επέκτασης της κρίσης που οδηγεί σε de facto τροποποίηση των συνθηκών της ΕΕ) είναι ο ανασχεδιασμός της ΕΕ με την δημιουργία μιας Ευρώπης διαφορετικών ταχυτήτων με μοναδικό κοινό σημείο το ευρώ όπου από την μια πλευρά θα υπάρχει ο «πυρήνας της Ευρώπης» και από την άλλη οι μικρότερες χώρες που δεν θα έχουν ρόλο, συμμετοχή και λόγο στα κοινά δρώμενα της ΕΕ;

Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την εθνική πτώση

Με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν για τις εξελίξεις στην οικονομία φαίνεται ότι τα επόµενα δύο χρόνια θα είναι ιδιαίτερα δύσκολα από κάθε πλευρά.

Καθώς όλα δείχνουν η κυβέρνηση προχωρά με τα χέρια δεμένα και ο μόνος τρόπος για να διατηρείται στην εξουσία δεν είναι η σωστή δια χείρισή της, είναι να ευθυγραμμίζεται με την οικονομική πολιτική που προτείνει το ΔΝΤ για να εξασφαλίζει τις δόσεις του δανείου και κατ’ επέκταση την παραμονή της στην εξουσία.

Το γεγονός αποδεικνύεται και από τις δηλώσεις του Έλληνα υπουργού οικονομικών, τόνισε ότι από δω και πέρα θα γίνουν μόνο «θεσμικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» δλδη, άμεσες ξένες επενδύσεις, πλήρη άρση των περιορισμών στις εισαγωγές με τρίτες χώρες, εκχώρηση του συνόλου των κρατικών επιχειρήσεων, εσωτερική υποτίμηση και άλλες παρεμβάσεις που σηματοδοτούν την αρχή πέτρινων χρόνων. Με άλλα λόγια αγοράζει χρόνο μόνο εφόσον το πολιτικό πλαίσιο περιλαµβάνει όλα όσα προτείνουν έξω- οικονομικά κέντρα. Σε αυτή την κατεύθυνση βλέπουμε να μην έχει καμιά πρακτική αξία η γνώμη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, για αυτό και οι αντιδράσεις που έχουν εμφανιστεί το τελευταίο διάστημα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο λειτουργίας, το οποίο σε καμιά περίπτωση δεν εξυπηρετεί την ελληνική κοινωνία η κυβέρνηση προσπαθεί να εμφανίσει ως τη µόνη διέξοδο για την περαιτέρω πορεία της χώρας το νέο πακέτο σκληρών μέτρων που θα ανακοινωθεί στις 15 Απριλίου. Δεν αποκλείεται µάλιστα να ξανά- εμφανίσουν το νέο πρόγραμμα λιτότητας ως εθνικό σχέδιο σωτηρίας, αν και στην πραγματικότητα βρισκόμαστε εν μέσω μια πρωτοφανούς κατασπατάλησης των δυνάμεων της πατρίδας.

Υπάρχει όμως περίπτωση να έχουμε άνοδο της ανάπτυξης χωρίς αύξηση των θέσεων εργασίας ή μπορεί να είναι λύση η συρρίκνωση του ωραρίου για να εργάζονται περισσότεροι;

Μπορούμε να ελπίζουμε σε έξοδο από την κρίση όταν εξ'αιτίας των χρόνιων προβλημάτων και των μεγάλων περικοπών της εποχής η χώρα έχει φτάσει να υστερεί σε πολλούς τομείς με βασικότερο ελάττωμα το γεγονός ότι η παιδεία υστερεί στις εξελίξεις;

Δυστυχώς, τα γεγονότα επιβεβαιώνουν ότι οι διαχειριστές του κράτους είναι έτοιμοι χάριν διατήρησης της εξουσίας να διακινδυνεύσουν όχι μόνο την ύπαρξή του αλλά και να το επαναφέρουν ολοκληρωτικά υπό ξένη κυριαρχία. Με απλά λόγια, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την εθνική πτώση.

Εκδικάστηκαν τα ασφαλιστικά μέτρα κατά της πρόσληψης ωρομισθίων

Από το ειρηνοδικείο Πύργου εκδικάστηκε σήμερα η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά της πρόσληψης ωρομισθίων εκπαιδευτικών φυσικής αγωγής με 4 ώρες την εβδομάδα.

Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας η διευθύντρια πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Ν. Ηλείας κ. Ζωή Βουρλούμη επανέλαβε τις θέσεις του υπουργείου παιδείας, όπου μεταξύ άλλων είπε ότι το υπουργείο καθυστέρησε να καλύψει τα λειτουργικά κενά φυσικής αγωγής στα δημόσια σχολεία επειδή από το ξεκίνημα της τρέχουσας σχολικής χρονιάς έχει προβεί (το υπουργείο παιδείας) σε μια προσπάθεια για την καταγραφή των αναγκών η οποία καθυστέρησε τις προσλήψεις.

Για την μαζική πρόσληψη ωρομισθίων εκπαιδευτικών φυσικής αγωγής επικαλέστηκε τις ειδικές συνθήκες που υπάρχουν στην οικονομία, λόγω του μνημονίου.

Με άλλα λόγια βρισκόμαστε πλέον ενώπιον ενός φαινoμένου όπου η διοίκηση για κάθε παρανομία ή πιο σκληρά μέτρα θα επικαλείται τη λογική του αντιλαϊκού προγράμματος του Μνημονίου.

Έτσι από δω και πέρα η ανθρώπινη ζωή του ελληνικού λαού είναι «σκλάβος» του μνημονίου, μια πτυχή χωρίς καμιά ουσιαστική αξία. Στη βάση αυτή μπορεί να δικαιολογηθούν τα πάντα, ακόμη και η πρόσληψη εκπαιδευτικών με 4 ώρες την εβδομάδα.

Ανεξάρτητα τώρα του τι υποστήριξε η διευθύντρια πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης κ. Ζωή Βουρλούμη η ουσία του θέματος είναι ότι το δικαστήριο θα κληθεί να διερευνήσει και να αποφασίσει επί της ουσίας, δλδη εάν η διοίκηση τηρεί κατά την διαδικασία πρόσληψης ωρομισθίων με 4 ώρες την εβδομάδα το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο. Η απόφαση του δικαστηρίου αναμένεται μέσα στον επόμενο μήνα.