Ο Παπανδρέου, επειδή διαλύει το ΠΑΣΟΚ, διαλύει και την Ελλάδα

Είναι φανερό, με βάση τα δημοσκοπικά ευρήματα και τις κοινωνικές τάσεις ότι οποτεδήποτε κι αν διεξαχθούν εκλογές το πασοκ θα αποσυνθεθεί δεδομένου ότι η εκλογική του βάση θα συρρικνωθεί όχι μόνο εξαιτίας της έντονης κοινωνικής δυσαρέσκειας άλλα και επειδή υποχωρούν,χωρίς μεταστροφή, τα ιδεολογικά και κομματικά κριτήρια ταύτισης.

Αν το εκλογικό ποσοστό του πασοκ είναι κάτω από 15%, που είναι και το πιο πιθανό σενάριο, η επόμενη μέρα θα στείλει πάνω από 100 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος εκτός βουλής με ότι αυτό συνεπάγεται για το πολιτικό τους μέλλον.

Οι παραπάνω σκέψεις μπορεί να είναι υποθετικές στηρίζονται όμως στην σημερινή κοινωνική πραγματικότητα και σίγουρα είναι εις γνώση των επικοινωνιολόγων που έχουν αναλάβει την προβολή του πασοκ.

Συνεπώς, το ερώτημα που τίθεται είναι τι επιδιώκει το κυβερνών κόμμα;

Είναι ευρέως γνωστό ότι εδώ και αρκετό καιρό πολλά στελέχη της κομματικής βάσης του πασοκ έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται για την πολιτική πορεία που έχει επιλέξει ο αρχηγός τους, τόσο σε κυβερνητικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο κόμματος, καθώς η πολιτική που ακολουθεί, όπως λένε, δεν έχει καμιά σχέση με το κοινωνικό – πατριωτικό πασοκ του μακρινού παρελθόντος και τα κομματικά όργανα έχουν απαξιωθεί εντελώς.

Το ερώτημα που βρίσκεται στα χείλη όλων είναι: Που το πάει ο Παπανδρέου;

Γιατί καταστρέφει τα οικονομικά και κοινωνικά θεμέλια της πατρίδας μας;

Πως μετά απ όλα όσα συμβαίνουν το πασοκ θα παράγει πολιτική ή πως θα παρέμβει στην κοινωνία;

Μήπως θέλει να διαλύσει το πασοκ και κατ επέκταση τη χώρα;

Αν προσπαθήσουμε να αποκρυπτογραφήσουμε την άρνησή του να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές θα διαπιστώσουμε ότι “ο βασιλιάς είναι γυµνός”. Παρά την υπερκομματική και μαζική απαίτηση των Ελλήνων για εκλογές και αλλαγή πολιτικής προσπαθεί, μετερχόμενος παντοίων τρόπων, με συµβιβασµούς, εξευτελισµό της χώρας, παραποιήσεις της αλήθειας, με καταστολή, κ, α. να διατηρήσει τη νοµή της εξουσίας, χάριν της εξουσίας, ανεξάρτητα αν αυτό καταστρέφει την ελληνική κοινωνία.

Εκ των πραγμάτων λοιπόν και ανεξαρτήτου θελήσεως του σημερινού πρωθυπουργού (και όπως όλα δείχνουν, τελευταίου της δυναστείας των Παπανδρέου) την επόμενη των εκλογών το κοινό αίσθηµα θα βάλει το πασοκ στο χρονοντούλαπο της πολιτικής ιστορίας.

Το ζήτημα εδώ είναι ότι αν το πασοκ μείνει ολόκληρη την τετραετία η ζημιά για την χώρα είναι πολύ πιθανό να είναι μη αναστρέψιμη.

Ομολογία αποτυχίας

Τις τελευταίες εβδομάδες άρχισε να γίνεται ορατή η αδυναμία (ή η σκόπιμη καθυστέρηση) των ευρωπαϊκών αρχών να δώσουν οριστική απάντηση στο ζήτημα του ελληνικού δημοσίου χρέους και κατ επέκταση στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους, αν και οι παρεμβάσεις που έχουν γίνει από το 2008 και εντεύθεν (ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών, χαμηλά επιτόκια για τις εμπορικές τράπεζες, πακέτα δανεισμού, αγορά ομολόγων από την ΕΚΤ, κ,α.) θα έπρεπε τουλάχιστον να έχουν μηδενίσει την πιθανότητα συστημικής εκτροπής.

Αντ' αυτού βλέπουμε τον πρόεδρο της ευρωπαϊκής επιτροπής συστημικού κινδύνου και πρόεδρο της ΕΚΤ Jean-Claude Trichet να δηλώνει ότι: “H κρίση χρέους στη ζώνη του ευρώ έχει γίνει συστημική και απειλεί να υπονομεύσει την παγκόσμια οικονομική σταθερότητα, αν έγκαιρα δεν ληφθούν αποφασιστικά μέτρα, το γεγονός αυτό απειλεί την οικονομική σταθερότητα της Ένωσης στο σύνολό της και θα επηρεάσει αρνητικά την πραγματική οικονομία της Ευρώπης και πέραν αυτής"

Ο κ. Trichet εμμέσως πλην σαφώς ''λέει την αλήθεια”, δλδη -τα μέτρα αναχαίτισης που μέχρι στιγμής έλαβαν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα δεν ήταν αποτελεσματικά, δεδομενου ότι η κρίση του ελληνικού χρεους μετεξελίχθηκε σε συστημική κρίση που απειλεί την παγκόσμια οικονομική σταθερότητα-, εξέλιξη που φαίνεται και από το γεγονός ότι η πραγματική οικονομία σε πολλές χώρες, όπως στην Ελλάδα, “βυθίζεται” και οι αντοχές των τραπεζών εξαντλούνται, με τις ευρωπαϊκές αρχες να ξαναφορτώνουν το λογαριασμό στους πολίτες μέσω του σχεδίου ανακεφαλαιοποίησης των ευρωπαϊκών τραπεζών.

Συνεπώς, μια αναποτελεσματική πολιτική δεν έχει κανένα νόημα να συνεχίσει να χρησιμοποιείται καθώς ότι ήτανε να δώσει το έδωσε με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα. Έκανε ελάχιστα για να βελτιώσει τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές για την οικονομική ανάπτυξη, τις θέσεις εργασίας, την “διατηρήσιμη σύγκλιση” ,κ.α.

Εκ των πραγμάτων λοιπόν, τόσο οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, όσο και η Ελληνική κυβέρνηση δεν νομιμοποιούνται πολιτικά να συνεχίσουν να ανακυκλώνουν την ίδια αδιέξοδη κατεύθυνση καθώς είναι οφθαλμοφανές ότι δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των λαών της Ευρώπης και της Ελλάδας ειδικότερα η Ελληνική κυβέρνηση.

Ακόμη και να υπήρχαν στατιστικά κάποιες πιθανότητες να ξεπεράσουμε την κρίση με αυτό το πρόγραμμα λιτότητας, -που δεν υπάρχουν-, η απώλεια της αξιοπιστίας και της εμπιστοσύνης όχι μόνο είναι δαπανηρές για την οικονομία, αλλά καταστρέφουν συνολικά την ελληνική κοινωνία, καθώς κανένας πλέον δεν έχει διάθεση να προσπαθεί ή να εργάζεται.

Αν η κυβέρνηση έχει αντίθετη άποψη ή θεωρεί οτι δεν έχει υπερβεί τις αρμοδιότητές της επειδή νομίζει ότι ο ελληνικός λαός επικροτεί την πολιτική που ακολουθεί, ας τον ρωτήσει μέσω εκλογών.

Διαλύουν την Δημόσια Υγεία

Σύμφωνα με τον προγραμματισμό του επόμενου οικονομικού έτους, το κούρεμα που έχουν υποστεί οι προϋπολογισμοί πολλών δημόσιων νοσοκομείων για λειτουργικές δαπάνες το 2012 φθάνει σε πολλές περιπτώσεις έως 65% , εξέλιξη που θα έχει ως αποτέλεσμα να συμπιεστεί αρνητικά η παροχή υπηρεσιών σε όλο το φάσμα λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων.

Το πρόβλημα της μείωσης των προϋπολογισμών είναι ιδιαίτερα σοβαρό δεδομένου ότι πολλά περιφερειακά νοσοκομεία θα φτάσουν σε σημείο να μην μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των ασφαλισμένων. Μάλιστα δεν θα αποτελούσε υπερβολή να πούμε ότι τα διαθέσιμα κονδύλια δεν φτάνουν ούτε για την κάλυψη των αναγκών σε εργαστηριακές εξετάσεις ενός ατόμου την ημέρα.

Επί προσθέτως, οι χιλιάδες άνεργοι- ανασφάλιστοι δεν θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στην προστασία του κοινωνικού κράτους για υπηρεσίες υγείας,κ,α, όχι μόνο επειδή δεν θα μπορούν να πληρώσουν, άλλα και επειδή στις λίστες αναμονής θα προηγούνται εκ των πραγμάτων οι ασφαλισμένοι και όσοι θα προέρχονται από τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.

Οι περικοπές αναμένεται να επηρεάσουν αρνητικά και την λειτουργία του EKAB με ότι αυτό συνεπάγεται για όσους χρήζουν επείγουσας μεταφοράς και προνοσοκομειακής φροντίδας.

Λεφτά υπάρχουνε, βρέθηκαν για τις τράπεζες δισ, τρισ...

Αν κάτι βγήκε από την χθεσινή συνάντηση Μερκελ- Σαρκοζι στο Βερολίνο αυτό είναι η αποφασιστικότητα να σωθούν οι τράπεζες με την έγχυση δημόσιου χρήματος.

Όπως φαίνεται και από τις εξελίξεις οι κυβερνήσεις της Γαλλίας, του Βελγίου και του Λουξεμβούργου κατέληξαν σε συμφωνία, έδειξαν για άλλη μια φορά την αλληλεγγύη τους, με την άμεση διάσωση της τράπεζας Dexia, δεδομένου ότι εθνικοποιούνται οι δραστηρίοτητες της τράπεζας από κάθε εμπλεκόμενη χώρα με την συνολική κρατική εγγύηση να φθάνει το πόσο των € 90 δισεκατομμυρίων.

Την ίδια ώρα, η εδώ και 18 μήνες; προσπάθεια της Ευρώπης να σώσει την Ελλάδα από την πτώχευση συνεχώς -κάπου σκοντάφτει- καθώς χρειάζεται μεγάλο χρονικό διάστημα έως ότου πουληθούν όλα, χωρίς να το αντιληφθεί ο ελληνικός λαός.

Το ερώτημα λοιπόν που προκύπτει είναι πως μπορεί να βρίσκονται με συνοπτικές διαδικασίες € 90 δισ για την διάσωση της Dexia και από την άλλη πλευρά τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να έχουν βάλει την Ελλάδα σε μια μόνιμη κατάσταση αφερεγγυότητας, μέσω του μαρτυρίου των δόσεων, προκειμένου να εκταμιευθούν τα €110 δισ του δανείου που ούτως η άλλως κατευθύνονται στο χρηματοπιστωτικό σύστημα για την αποπληρωμή παλαιότερων δανείων της χώρας.

Συνεπώς, την ευθύνη, στο ακέραιο, για την κατάσταση που έχει βρεθεί η χώρα και κατ επέκταση η ελληνική κοινωνία φέρει η ελληνική κυβέρνηση καθώς δεν μπορεί να ξεφύγει από το παιχνίδι κερδοσκοπίας, που έχει στηθεί με την ανοχή της,(με μοχλό την Ελλάδα), για να εξυπηρετηθούν διεθνή οικονομικά συμφέροντα σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας και των ελληνικών συμφερόντων.