Σοκ και δέος

-Σοκ και δέος σε ολόκληρο τον πλανήτη έχουν προκαλέσει τα νέα μέτρα που ανακοίνωσε η Αθήνα καθώς το ζήτημα της απομάκρυνσης χιλιάδων εργαζόμενων προβλήθηκε από τα μμε παντού, μάλιστα στην Γερμανία και σε άλλες χώρες της ευρωζώνης ήταν πρώτη είδηση στις ηλεκτρονικές εκδόσεις των περισσότερων εφημερίδων. Πρόκειται για εξέλιξη αν μη τι άλλο εντυπωσιακή και φανερώνει ότι η ελληνική κυβέρνηση ωθεί την “τέλεια καταιγίδα”

-Τι ψάχνει τελικά η Tουρκία στην ανατολική μεσόγειο;

Μήπως προκαλεί τεχνητή ένταση για να ωθήσει την Ελλάδα σε παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων σε ότι αφορά στην οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), δεδομένου ότι θέλει να αποκτήσει θαλάσσια σύνορα με την ΑΟΖ της Αιγύπτου, αποκόβοντας έτσι την Ελλάδα από την Κύπρο! Eιναι επίσης γνωστό οτι τα θαλάσσια σύνορα Ελλάδας Κύπρου υποστηρίζει η γεωγραφική παρουσία του Καστελόριζου. Tο ζήτημα είχε θέσει με συνέντευξή του ο Τούρκος ΥπΕξ τον περασμένο Μάρτιο, σχετικά είχε πει, "το Καστελόριζο βρίσκεται στη Μεσόγειο, η Τουρκία έχει βάσιμες νομικές και πολιτικές θέσεις, σε συμφωνία με το Διεθνές Δίκαιο και τη νομολογία των διεθνών δικαστηρίων,συμπεριλαμβανομένης και της Χάγης"

-Σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα ( enet.gr) το επόμενο διάστημα θα τεθεί σε ισχύ η “υγειονομική ταυτότητα του μετανάστη” Μέσω της «υγειονομικής ταυτότητας» η ελληνική κυβέρνηση θα νομιμοποιήσει από το παράθυρο όλους όσους βρίσκονται παράνομα στη χώρα μας δεδομένου ότι αν ο εργοδότης απασχολεί μετανάστη χωρίς άδεια παραμονής δεν θα πληρώνει πρόστιμο επειδή τον απασχολεί, θα πληρώνει πρόστιμο επειδή δεν θα έχει την υγειονομική ταυτότητα.
Είναι προφανές ότι έχουν βάλει πλώρη να αναπτύξουν το δικό τους κοινωνικό μοντέλο που θα στηρίζεται στους λαθρομετανάστες.

-Σε πολλά χωριά της Ηλείας τα καφενεία ανάβουν τα φώτα αφότου πέσει το πυκνό σκοτάδι. Σιγά- σιγά γυρίζουμε στην δεκαετία του '60

Αυτό είναι μια ένδειξη του πόσο μακριά είμαστε από την νέα μεταπολίτευση

H πρωτοφανής και πολυδιάστατη κρίση που διέρχεται η χώρα εκτός από τα μεγάλα καθημερινά προβλήματα που έχει δημιουργήσει στο 80% του πληθυσμού είναι και απειλή για την ελληνική δημοκρατία.

Σε όλη τη χώρα και σε κάθε επίπεδο η κοινωνία σύρεται σε αδιέξοδα μέσα από καθεστωτικές πρακτικές και μεθοδεύσεις που δεν έχουν ειλικρινή σχέση με την δημοκρατία.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το εγχώριο κατεστημένο της διαπλοκής που για χρόνια πλαισίωνε την δομή της διακυβέρνησης προσπαθεί σήμερα να επιβιώσει χρησιμοποιώντας την ίδια προπαγανδιστική μηχανή, δεδομένου ότι δεν έχει εναλλακτική πρόταση εξουσίας.

Το μοναδικό που τους ενδιαφέρει είναι να μεταφέρουν το χθες στο αύριο παριστάνοντας τους πόντιους πιλάτους, λες και δεν ήταν ποτέ στο team των αποτυχημένων.

Οι θεματοφύλακες του πελατειακού κράτους και της διαπλεκόμενης συναλλαγής προσπαθούν να “πατήσουν” στα ερείπια που αφήνει η ισοπεδωτική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου για να ισχυροποιηθούν πολιτικά.

Με βάση τα κυκλοφορούντα, στον τύπο, δεδομένα, δεν υπάρχει πλέον καμιά αμφιβολία, η διαπλοκή των οργανωμένων πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων επιδιώκει να αιχμαλωτίσει την λαϊκή κυριαρχία προκειμένου να εξυπηρετήσει σε βάρος όλων των υπολοίπων όλα όσα διαχρονικά έχουν πλήξει τα συμφέροντα του τόπου.

Κάθε σκεπτόμενος πολίτης πρέπει να πει όχι στα παιχνίδια της διαπλοκής, της συναλλαγής και της διαφθοράς, νέα μεταπολίτευση χωρίς «κοινωνική συμφωνία» είναι αδύνατον να προκύψει.

Το ελληνικό πρόβλημα δεν είναι οικονομικό. Είναι πολιτικό.

Έρχεται πολυετής λιτότητα με περιορισμένη κυριαρχία

Πρόσφατα η ελληνική κυβέρνηση αναθεώρησε το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα κατά ένα χρόνο πίσω μέχρι το 2014 από το 2015 δεδομένου ότι το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο ζητά για την περίοδο 2014- 2020 πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο δλδη επταετή προϋπολογισμό.

Συνεπώς, Ελλάδα είναι αναγκασμένη να συμπυκνώσει του στόχους του μεσοπρόθεσμου έτσι ώστε από το 2014 και μετά να ακολουθήσει την γενική γραμμή που προβλέπει πάγωμα του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού στα επίπεδα του 2013 έως το 2020, με την μετάβαση από το 2021 σε πενταετείς κύκλους

Η εξέλιξη μόνο έκπληξη προκαλεί καθώς το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο αγνοεί τα 100 εκατομμύρια των Ευρωπαίων πολιτών που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, αγνοεί τις αρχές συνοχής και αλληλεγγύης δεδομένου ότι το χάσμα βορά νότου σε ότι αφορά τις κοινωνικές και περιφερειακές ανισότητες στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής ένωσης έχει αρχίσει να διευρύνεται επικίνδυνα, αγνοεί τις διαφορετικές οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες των χωρών μελών.

Αν τα κράτη -μέλη, όπως η Ελλάδα, που σήμερα βρίσκονται κάτω από αυστηρό πρόγραμμα λιτότητας ακολουθήσουν την ίδια πορεία έως το 2020 το κόστος για το ελληνικό λαό θα είναι τεράστιο και χωρίς ανταποδοτικό όφελος, δεδομένου οτι η “κατάληψη” της δημόσιας διοίκησης από ξένους με πρόσχημα την τεχνική βοήθεια στη χώρα μας σε διάφορους τομείς και οι γενικότερες οικονομικές εξελίξεις στην Ευρωζώνη με την μεταφορά περισσότερης εξουσίας στις Βρυξέλλες λειτουργούν υπέρ των ισχυρών χωρών και εναντίων των οικονομικά και πληθυσμιακά αδυνάτων.

Αναγνωρίζοντας ότι σε επίπεδο ευρωζώνης είμαστε άμεσα αλληλοεξαρτώμενοι, η πρόταση για πολυετές αυστηρό δημοσιονομικό πλαίσιο δεν έχει ρεαλιστική βάση, έρχεται σε αντιπαράθεση με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να εκφράσει τις προσδοκίες των λαών της Ευρώπης.

Περί εργασιακής εφεδρείας ο λόγος

Το ζήτημα της εργασιακής εφεδρείας έχει αναστατώσει τις τελευταίες μέρες χιλιάδες εργαζόμενους καθώς έχουν αρχίσει να βλέπουν την πόρτα της εξόδου από τον κόσμο της εργασίας.

Η κυβέρνηση κάτω από την πίεση της τρόικας επιμένει στο μέτρο της εργασιακής εφεδρείας και δηλώνει ότι εφόσον δεν καλυφθούν οι 30.000 “έφεδροι”θα προχωρήσει σε χιλιάδες απολύσεις για όσους προσλήφθηκαν μετά το 2.000 μέσω του πελατειακού κράτους ή όπως λένε θα προχωρήσουν σε απολύσεις μέσω καταργήσεων φορέων και οργανικών θέσεων.

Οι θέσεις της κυβέρνησης μόνο ως ασαφείς θεωρητικές αναζητήσεις θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν καθώς το πλαίσιο εφαρμογής για τις παραπάνω περιπτώσεις στερείται παντελώς συνταγματικής νομιμότητας και κατά συνέπεια δεν μπορεί να εφαρμοστεί όπως η κυβέρνηση επιθυμεί .

Σύμφωνα με το σύνταγμα (Άρθρο 103) ''Οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις δεν μπορούν να υποβιβαστούν ή να παυθούν χωρίς απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου, που αποτελείται τουλάχιστον κατά τα δύο τρίτα από μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους” δλδη κανένας νόμος ή εγκύκλιος δεν μπορεί να απολύσει ή να στείλει εργαζόμενους του δημοσίου σε εργασιακή εφεδρεία ή σε παύση αν δεν υπάρχει απόφαση του αρμόδιου υπηρεσιακού συμβουλίου, δεδομένου ότι η εργασιακή εφεδρεία είναι εργασιακή υποβάθμιση και σε περίπτωση κατάργησης φορέων και οργανικών θέσεων το δημόσιο υποχρεούται να εξασφαλίσει την συνέχιση της εργασίας των εργαζομένων που θίγονται.

Επίσης, είναι δύσκολο να γίνει ανάκληση διορισμών επειδή με βάση τα όσα προβλέπει ο υπαλληλικός κώδικας (Άρθρο 20) “πράξη διορισμού μπορεί να ανακαλείται μόνο εντός διετίας”.

Μετά την παρέλευση της προθεσμίας αυτής η πράξη διορισμού ανακαλείται, εάν αυτός που διορίστηκε προκάλεσε δολίως ή υποβοήθησε την παρανομία.

Εκ των πραγμάτων λοιπόν το ερώτημα που τίθεται είναι αν έχει η κυβέρνηση τις δυνατότητες να ανοίξει, με ότι αυτό συνεπάγεται, αυτό το κεφάλαιο, ώστε, να αποδείξει ότι οι ρουσφετολογικές προσλήψεις που έγιναν από το 2000 και μετά είναι παράνομες. Συνεπώς, η λύση που μπορεί να υλοποιηθεί ταχύτατα είναι να ζητήσει η κυβέρνηση, με κίνητρα, εθελούσια έξοδο εργαζόμενων.

Μήπως θα ήταν καλύτερα για όλους μας να μπει σε παύση η κυβέρνηση δεδομένου ότι δεν έχει παρέλθει ακόμη η διετία...