Η Σκληρή πραγματικότητα του νέου σχολείου και η διαχρονική αξία της Φυσικής Αγωγής.

H παχυσαρκία στις μικρές ηλικίες και η απομάκρυνση των παιδιών από το φυσικό περιβάλλον, κυρίως εξαιτίας των αλλαγών στη δομή της κοινωνίας και της διαμόρφωσης των σχολικών προγραμμάτων χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των παιδιών αποτελούν σοβαρά προβλήματα που αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα και σωστά στο μέλλον θα διαδραματίσουν μείζονα ρόλο στη διαμόρφωση της σωματικής και ψυχοκοινωνικής υγείας του πληθυσμού.
Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, 4 στα 10 παιδιά κάτω των δέκα ετών είναι παχύσαρκα. Επιπλέον, στον ενήλικο πληθυσμό το 67% των ανδρών και το 48% των γυναικών έχουν βάρος πάνω από το φυσιολογικό.
Στην διαμόρφωση της δυσάρεστης κατάστασης την οποία αυτή τη στιγμή βιώνει σχεδόν ο μισός πληθυσμός της χώρας, παιδιά και ενήλικες, συνέβαλαν αποφασιστικά: Α. Oι αλλαγές στον τρόπο ζωής, έπαψε σήμερα να έχει θέση στη ζωή του ανθρώπου η άμεση επαφή με το φυσικό περιβάλλον που για αιώνες ήταν η αφετηρία κάθε ανθρώπινης δράσης. B. Η έλλειψη άσκησης, δεν δίνονται ευκαιρίες στους μαθητές για αυτοέκφραση, πρωτοβουλία, συνεργασία, αντιληπτικότητα, επίλυση προβλημάτων, δημιουργικότητα και κριτική σκέψη, στοιχεία απαραίτητα για τη διαμόρφωση του «ελεύθερου και υπεύθυνου πολίτη» Γ. Η κακή διατροφή, ως αποτέλεσμα της επιδείνωσης του οικονομικού περιβάλλοντος. Από τα παραπάνω είναι προφανές ότι το σχολικό και το οικονομικοκοινωνικό πλαίσιο μέσω της δόμησης του ατομικού χαρακτήρα καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την πορεία και την εξέλιξη του φαινομένου της παχυσαρκίας και όχι μόνο.
Δεδομένου του προβλήματος θα έπρεπε να έχει φροντίσει η πολιτεία να δημιουργηθούν όλες εκείνες οι προϋποθέσεις που είναι απαραίτητες για να υπάρχει ολοκληρωμένη προσέγγιση στην πρόληψη, από τη στιγμή μάλιστα που όλες οι παιδαγωγικές θεωρίες και έρευνες έχουν καταδείξει ότι οι ανάγκες των μαθητών μπορούν να καλυφθούν στο σχολείο μέσω της εκπαίδευσης και της άσκησης.
Αντί όμως για πολιτική πρόληψης βλέπουμε συνεχόμενη υποβάθμιση της σχολικής φυσικής αγωγής και ΄΄μάντρωμα΄΄ των μαθητών σε τµήµατα καταναγκαστικού ολοήµερου σχολικού προγράµµατος με εξαντλητικό ωράριο, πάνω στο ίδιο θρανίο και μπροστά στην σχολική τηλεόραση.
Έτσι τα παιδιά, αν και σε αυτές τις ηλικίες είναι δραστήρια και τους αρέσει ιδιαίτερα η κίνηση, είναι υποχρεωμένα να βρίσκονται αρκετές ώρες στις αίθουσες των σχολείων χωρίς συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες ή κάποια επίσκεψη για παιχνίδι και βιωματική επαφή με το φυσικό κόσμο για την κατανόηση της διαρκώς μεταβαλλόμενης φυσικής και κοινωνικής πραγματικότητας μέσα από ομαδικό πνεύμα συνεργασίας των μαθητών όλης της τάξης σε φυσικό περιβάλλον.
Με άλλα λόγια, το «νέο σχολείο» δεν συμβάλει στην συνολική εξέταση του φυσικού και κοινωνικού κόσμου και δεν κινείται στα πλαίσια που ορίζει ο ευρύτερος σκοπός της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ο ευρύτερος σκοπός, όπως αναφέρεται γενικότερα στο σύνταγμα: άρθρο 16, παρ. 2 ΄΄σκοπός της παιδείας είναι η ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων΄΄ και ειδικότερα στο νόμο 1566/85: ΄΄το σχολείο συμβάλει στην ολόπλευρη, αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των διανοητικών και ψυχοσωματικών δυνάμεων των μαθητών, ώστε ανεξάρτητα από φύλο και καταγωγή, να έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες και να ζήσουν δημιουργικά΄΄
Συνεπώς, με βάση τα προαναφερόμενα, οι άξονες στους οποίους οικοδομείται η γνώση και η μάθηση δεν προωθεί την ανάπτυξη των παιδιών σε όλους τους παραπάνω τομείς, με σκοπό, το κτίσιμο και τη βελτίωση δεξιοτήτων, πολλές από τις οποίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ποικιλοτρόπως στη διάρκεια της ζωής για τη βελτίωση γνωστικών, αντιληπτικών, συναισθηματικών και κοινωνικών παραμέτρων.
Στην αναζήτηση εργαλείων για την ενίσχυση της υγείας του μαθητή/τριας και την απόκτηση θετικών στάσεων για την μετά το σχολείο φυσική ενασχόληση ("δια βίου άσκηση") η Φυσική Αγωγή αποτελεί μια μοναδική πρόταση. Ο συνδυασμός Φυσικής Αγωγής και επαφής με το περιβάλλον μέσα από το μάθημα της φυσικής αγωγής με “έξυπνες” συνδυαστικές δράσεις θα προσφέρει όλα όσα χρειάζεται ο μαθητής για την καλλιέργεια και ανάπτυξη των δεξιοτήτων που απαιτούνται για μια σύγχρονη απάντηση στις σημερινές εκπαιδευτικές και κοινωνικές ανάγκες, για μια λειτουργική και «έξυπνη» κοινωνία.

Πηγές: Eλληνικά & Kυπριακά αναλυτικά προγράμματα

New Urbanism, η λύση στην υπανάπτυξη της νότιας Ηλείας

Η παραθαλάσσια ζώνη από το ύψος του Καϊάφα έως τις εκβολές του Αλφειού ποταμού στο νότιο τμήμα της Ηλείας είναι μια λίμνη αρκετών χιλιάδων στερεμάτων που αποξηράνθηκε τη δεκαετία του '70 και μετατράπηκε σε καλλιεργήσιμη έκταση που ανήκει στο δημόσιο.
Η γεωργική εκμετάλλευση της περιοχής σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε ότι συνέβαλε στην ανάπτυξη και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων στην ευρύτερη περιοχή του νότιου τμήματος της Ηλείας.
Εκ των πραγμάτων λοιπόν προκύπτει η ανάγκη μιας ευρύτερης αλλαγής στο χαρακτήρα της περιοχής με τη δημιουργία υπεραξίας σαν τρόπο περαιτέρω ανάπτυξης μιας δημόσιας έκτασης με σημαντικές δυνατότητες.
Στην Ελλάδα, το εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο κατά τα τελευταία 50 χρόνια ποτέ δεν υποστήριξε στην περιφέρεια της χώρας τη σχεδίαση και δημιουργία νέων πόλεων, αν και είναι απαραίτητο δεδομένου ότι στην πλειονότητα τους οι σημερινές πόλεις δεν είναι ανταγωνιστικές και φιλικές προς το περιβάλλον και τον πολίτη.
Στο πλαίσιο αυτό αναδεικνύεται η ανάγκη για αλλαγή πορείας της αναπτυξιακής πολιτικής προκειμένου η χώρα μας να ανταποκριθεί με αποτελεσματικό τρόπο στις συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί στο διεθνές περιβάλλον, σε μια στιγμή μάλιστα που στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα έντονο το πρόβλημα του ρυθμού αύξησης του πληθυσμού και η οικονομική κρίση δημιουργεί την ανάγκη για καινοτομία.
Σε πολλές περιοχές του πλανήτη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και μετά αρκετές περιοχές υιοθέτησαν τον όρο New Urbanism ως πρακτική ανάπτυξης και δημιουργίας νέων πόλεων.
Η πρώτη τέτοια πόλη που δημιουργήθηκε ήταν η παραθεριστική Seaside στη Φλόριντα των usa, χτίστηκε στις αρχές του 1980 και είχε σημαντικό αντίκτυπο για τον πολεοδομικό σχεδιασμό σε πολλές νέες πόλεις σχετικά με τα αρχιτεκτονικά πρότυπα και τους αυστηρούς περιορισμούς με την εξωτερική αισθητική των σπιτιών. Ο χάρτης της Νέας Πολεοδομίας καλύπτει και θέματα όπως η ιστορική διατήρηση , ασφαλείς δρόμοι, πράσινα κτίρια , καθώς και την αναμόρφωση εγκαταλελειμμένων εκτάσεων κ.α.
Συνεπώς και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το συγκριτικό πλεονέκτημα της περιοχής από το ύψος του Καϊάφα έως τις εκβολές του Αλφειού ποταμού στο νότιο τμήμα της Ηλείας είναι η γεωγραφική της θέση, ο σχεδιασμός και η δημιουργία μιας νέας πόλης στα πρότυπα του New Urbanism θα αποτελέσει πόλο έλξης σε παγκόσμιο επίπεδο με ότι αυτό συνεπάγεται για την αναπτυξιακή πορεία του τόπου.

Υπάρχει και άλλος δρόμος, έξω από τα συνηθισμένα .

Για λόγους κοινού συμφέροντος, όπως λένε, η κυβέρνηση έχει αποδοθεί σε ένα μπαράζ παρεμβάσεων στο σύνολο σχεδόν της οικονομίας.

Στις πρώτες θέσεις του καταλόγου με τις παρεμβάσεις βρίσκονται οι μειώσεις μισθών και η αύξηση της έμμεσης φορολογίας. όπως όμως είναι γνωστό, ο έμμεσος φόρος είναι ο εύκολος τρόπος για να μεταφερθεί το φορολογικό βάρος από τον φορολογούμενο του άμεσου φόρου σε όλους. Όλα τα παραπάνω δεδομένα και οι συνέπειες που προκαλεί η εφαρμογή τους δείχνουν ότι η κυβέρνηση δεν συνυπολογίζει τις απρόβλεπτες επιρροές της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής γεγονός που φανερώνει ότι, ή δεν έχει ή δεν θέλει να χρησιμοποιήσει βασικά πολιτικά εργαλεία που είναι απαραίτητα για να μπορέσει η ελληνική κοινωνία και οικονομία να ξεπεράσει τις πιέσεις που ασκούν οι πολιτικοοικονομικές εξελίξεις στο διεθνές περιβάλλον.
Αν η κυβέρνηση εργάζονταν προς την κατεύθυνση της εμπέδωσης του κράτους Δικαίου και της κοινωνικής δικαιοσύνης θα περίμενε κανείς να απουσιάζουν οι δογματικές και ακραίες θέσεις και να υπάρχει ευελιξία στον τρόπο που αντιμετωπίζουν ζητήματα όπως, η φορολογία στα καύσιμα, τους συντελεστές ΦΠΑ, τις μειώσεις μισθών, κ.α.
Δεν μπορεί, για παράδειγμα, οι τιμές στη διεθνή αγορά πετρελαίου να βρίσκονται λίγο πριν τα 100 δολάρια το βαρέλι και οι επιτελείς του υπουργείου οικονομικών να κρατούν το φόρο στα καύσιμα σε τόσο υψηλά επίπεδα, όταν μάλιστα το 60% περίπου στις τρέχουσες τιμές λιανικής είναι φόρος. Πως θα αντέξει; o Έλληνας καταναλωτής και κατ’ επέκταση η ελληνική οικονομία τιμή πάνω από το 1,80 ευρώ το λίτρο για την αμόλυβδη βενζίνη 95 οκτανίων, εφιαλτικό σενάριο, που όπως όλα δείχνουν δεν βρίσκεται μακριά από το να είναι πραγματικότητα σύμφωνα και με τις εκτιμήσεις των εμπειρογνωμόνων .
Συνεπώς, αν η κυβερνητική πολιτική επιμείνει στην ίδια κατεύθυνση οδηγούμαστε στο συμπέρασμα να πούμε ότι στόχος των μεταρρυθμίσεων που προωθούν δεν είναι η ελευθερία της οικονομικής δραστηριότητας, όπως υποστηρίζουν.
Σε μια τέτοια περίπτωση, δλδη να επιμείνουν στην ίδια κατεύθυνση σε σχέση με τους έμμεσους φόρους κ.α., θα είναι ολοφάνερο ότι η κυβερνητική παρέμβαση στην οικονομία έχει ως βασικό στόχο τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και τον εξαναγκασμό της κοινωνίας να ζει σε συνθήκες φτώχειας, κατ’ επιλογή της κυβέρνησης, για να υποβοηθούν δυνάμεις που θέλουν να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία για ίδιο όφελος και σε βάρος της κοινωνίας.
Επίσης, μπορούμε να δεχτούμε, ως κοινωνία, το ολοκληρωτικό « δεν υπάρχει άλλος δρόμος» από την ψυχολογική και οικονομική προσαρμογή στη φτωχοποίηση μέσα από τα δομικά χαρακτηριστικά της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής!.

Όπως είναι φανερό από τις εξελίξεις, οδηγούμαστε μέσα από συνθήκες κοινωνικής κατάρρευσης σε μία κοινωνία μηδενικού αθροίσματος, με στρατιές ανθρώπων χωρίς sans, αύξηση των ανισοτήτων και περιορισμό της δημοκρατίας.

Μια λύση για την Ολυμπία Οδό

Όλα τα νέα δεδομένα και οι αποφάσεις του συμβουλίου της επικρατείας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το τμήμα του αυτοκινητόδρομου Πύργος – Τσακώνα (Ολυμπία Οδός) δεν θα κατασκευαστεί επειδή κρίθηκε από τις αρμόδιες ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές ότι το έργο θα δημιουργήσει σημαντικές επιπτώσεις τόσο στο οικοσύστημα του Καϊάφα, όσο και στην παραθαλάσσια ζώνη από τη Ζαχάρω έως το Καλό Νερό, [προβλεπόταν η διέλευση της οδού εντός οικιστικών περιοχών].

Όπως γίνεται αντιληπτό, η αναστολή κατασκευής του τμήματος Καϊάφας – Τσακώνα είναι γεγονός. Αντί όμως η νέα κατάσταση να οδηγήσει το Υπουργείο Υποδομών σε επαναπροσδιορισμό της χάραξης, προχωρά, με την ανοχή των τοπικών παραγόντων, σε ακύρωση της οδικής σύνδεσης του δυτικού τμήματος της Πελοποννήσου με την κεντρική και τη νότια Πελοπόννησο.

Πως όμως, δεδομένων των προβλημάτων στην παραλιακή ζώνη, θα μπορούσε να ολοκληρωθεί το σύνολο του τμήματος μέχρι τον αυτοκινητόδρομο Τρίπολης-Καλαμάτας; Η προοπτική της μη εκτέλεσης του αυτοκινητοδρόμου σύμφωνα με την αρχική χωροθέτηση οδηγεί εκ των πραγμάτων στην αναζήτηση ορεινής διέλευσης προκειμένου να υπάρξει σύνδεση της Ολυμπίας Οδού με τον κεντρικό άξονα Πελοποννήσου [Καλαμάτα – Τρίπολη – Αθήνα].
Μια λύση θα ήταν η αναβάθμιση της υφιστάμενης οδού από τον Καϊάφα έως την Τσακώνα με μία λωρίδα ανά κατεύθυνση και διαμόρφωση μιας νέας βασικής χάραξης με διέλευση της οδού από Πύργο- Κρέστενα – Ανδρίτσαινα (παραποτάμια σύνδεση) –Καρίταινα - Μεγαλόπολη.
Μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργήσει αναπτυξιακές λύσεις και ευκαιρίες απασχόλησης σε ένα από τα πιο ξεχασμένα τμήματα της ελληνικής επικράτειας με σημαντική ιστορική & τουριστική αξία. Παράλληλα, θα ενώσει με άμεση και ασφαλή σύνδεση σύγχρονων προδιαγραφών την κεντρική και νότια Πελοπόννησο με τη Δυτική Ελλάδα και θα κάνει ευκολότερη την πρόσβαση σε περιοχές εξαιρετικού ενδιαφέροντος.