Δευτέρα, Μαΐου 3

Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα


Αν προσπαθήσουμε να δούμε τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική γωνία θα καταλήξουμε να πούμε ότι η θεμελιώδης αιτία για το πρόβλημα του χρέους και τα γενικότερα προβλήματα που υπάρχουν στην οικονομία της χώρας έχουν να κάνουν κυρίως με την αναπτυξιακή στρατηγική που υιοθετήθηκε εδώ και πολλά χρόνια από την ελληνική επιχειρηματική- τραπεζική ελίτ, η διεθνής οικονομική κρίση και τα επακόλουθα της ( μείωση της ροής κεφαλαίων, διάρθρωση της παραγωγής και η αδυναμία της να εξυπηρετήσει τις εγχώριες ανάγκες κ.α) ήταν φυσικό κάποια στιγμή να δημιουργήσουν προβλήματα στην εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους και κυρίως στην πραγματική οικονομία.κατά πολλούς η κατάσταση είναι οριακή κατά τη γνώμη μου δεν είναι!
Η οικονομική σταθερότητα και η οικονομική ανάπτυξη βασίζονται στις σωστές εκτιμήσεις των οικονομικών εξελίξεων και στη διαμόρφωση ενός μελετημένου, μακροπρόθεσμου στρατηγικού σχεδίου, στην επινόηση των σωστών βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων μέτρων οικονομικής- κοινωνικής πολιτικής, στον επαναπροσδιορισμό της σχέσης πολίτη- πολιτικής και, στη βάση των πραγματικών αναγκών με αυτοσυντηρούμενη ανάκαμψη.
Η ενεργοποίηση του λεγόμενου και μηχανισμού στήριξης δεν θα αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο της χώρας προς το καλύτερο, θα του δώσει μια παράταση ζωής 3 χρόνων και θα εξυπηρετήσει τα δάνεια του παρελθόντος, έτσι στο τέλος της τριετίας θα είμαστε στην ίδια ίσως και χειρότερη κατάσταση,
επειδή:
-το κράτος θα συνεχίσει, εξαιτίας των μεγάλων περικοπών να είναι αναποτελεσματικό, σε περιβάλλον κοινωνικής αστάθειας είναι σίγουρο ότι η φοροδιαφυγή και η διαφθορά θα αυξηθούν.
-ο τραπεζικός τομέας δεν θα έχει την δυνατότητα να στηρίξει την εγχώρια αναπτυξιακή διαδικασία, επομένως η χώρα θα αυξήσει την εξάρτηση της από τις εισαγωγές με ότι αυτό συνεπάγεται για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.
-η μεσαία τάξη, οι χαμηλόμισθοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι κ.α δεν θα έχουν την οικονομική δυνατότητα, [επειδή θα περιοριστούν στα απολύτως αναγκαία] να στηρίξουν μέσω της κατανάλωσης την εγχωρία αγορά, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα μεταξύ άλλων την οικονομική εξόντωση της μικρομεσαίας επιχείρησης και την μεγάλη μείωση των φορολογικών εσόδων.
-δυνατότητα επενδύσεων θα έχουν μόνο ξένα ιδιωτικά κεφάλαια, ως γνωστό όμως τα ξένα κεφάλαια παίρνουν χωρίς να αφήνουν τίποτα στη χώρα,όπως και το φθηνό αλλοδαπό εργατικό δυναμικό που βρίσκεται στη χώρα
- η μεγάλη μείωση του αριθμού των αυτοαπασχολούμενων, οι απολύσεις, η αύξηση της υποαπασχόλησης, η ανεργία, κ.α θα αυξήσουν σημαντικά το μέσο ποσοστό φτώχειας, η χώρα μας θα μετεξελιχθεί σε «γκέτο φτώχειας» κράτος-παρίας της ΕΕ. Η Ελλάδα θα δοκιμαστεί στην ύφεση για χρόνια, η κοινωνική και οικονομική σταθερότητα θα κινδυνεύσει.
-Το κυριότερο όπλο ενός λαού είναι η παιδεία του, οι μεγάλες περικοπές θα δημιουργήσουν σοβαρά και ανυπέρβλητα προβλήματα στη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος με ότι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική και οικονομική εξέλιξη της χώρας στο μέλλον.
Επειδή η εξέλιξη των πραγμάτων δείχνει ότι υπήρχε 1 πακέτο μέτρων το οποίο δόθηκε σε δόσεις για να φτάσει [η κυβέρνηση] πιό εύκολα και πιό ανώδυνα εδώ που φτάσαμε και η εντολή που έδωσε ο ελληνικός λαός [στην κυβέρνηση] είχε διαφορετικό περιεχόμενο, το μοναδικό που έχει σήμερα δικαίωμα να κάνει η κυβέρνηση είναι να προχωρήσει άμεσα σε διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών. το προηγούμενο της κυβέρνησης Καραμανλή που οδήγησε τη χώρα 2 φορές σε πρόωρες εκλογές με αιτιολογικό την κατάσταση στην οικονομία, [την κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2008, τα μέτρα που πρότεινε εξαιτίας της έκτακτης κατάστασης στην παγκόσμια οικονομία και κατ επέκταση στη χώρα τον περασμένο χρόνο] δειχνει το δρομο. Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, το σύνταγμα ορίζει ότι, όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους…

Δευτέρα, Απριλίου 19

Τα αδιέξοδα και η διπλή κρίση

H χώρα βρίσκεται εν μέσω μιας βαθιάς και πολύπλευρης κρίσης, με την κυβέρνηση να προσπαθεί να επιβάλλει πλήρη συσκότιση πίσω από την οποία κρύβεται.Η δυνατή και περήφανη Ελλάδα των προεκλογικών λόγων έχει γίνει μπαλάκι των αγορών και των διεθνών οικονομικών κέντρων, τα πρόσκαιρα και ευχάριστα λόγια έχουν γίνει μια εξαιρετικά δυσάρεστη πραγματικότητα για όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες.Η πρόσφατη πολιτική ιστορία, το πολιτικό σκηνικό όπως διαμορφώθηκε από τις πολιτικές επιλογές της σημερινής πολιτικής ηγεσίας έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην τελική έκβαση των πραγμάτων.Η Ελλάδα έχει μπει σε έναν φαύλο κύκλο που οδηγεί στο πουθενά εξαιτίας της έλλειψης μιας στοιχειώδους οικονομικής- κοινωνικής πολιτικής από την μια πλευρά και μιας κρίσης εμπιστοσύνης από την άλλη που απειλεί να παρασύρει το σύνολο της κοινωνίας, παρατηρώντας την πραγματικότητα προκύπτει ότι χιλιάδες πολίτες που αδικούνται κοινωνικά και είναι το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας έχουν επιλέξει να απέχουν συνειδητά από όλες τις πολιτικές διαδικασίες…
...τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά :
ποιοι ασκούν εξουσία; τη στιγμή μάλιστα που δεν υπάρχει κοινωνική συναίνεση στις αποφάσεις και ενέργειές τους…
ποια κοινωνικά συμφέροντα εξυπηρετεί η σημερινή κυβερνητική πολιτική;που βαδίζουν τα έθνη κράτη σε μια εποχή παγκόσμιας πολιτικής και οικονομικής αναδιάταξης;
τι μορφή πρέπει να έχει η πολιτική οργάνωση στο νέο πολιτικοκοινωνικό τοπίο;πως η πολιτική οργάνωση θα ενσωματώσει τη δράση των πολιτών; όταν ένα μεγάλο τμήμα των πολιτών δεν γνωρίζουν ακόμη τι πραγματικά πιστεύουν και επιδιώκουν οι πολιτικές οργανώσεις;
πως η αντιπολίτευση θα δημιουργήσει ένα πλαίσιο και ένα κομματικό περιβάλλον κομματικής δράσης που θα ενισχύει την αμοιβαία εμπιστοσύνη και τον σεβασμό για την άποψη του άλλου;
το γενικότερο αδιέξοδο που υπάρχει σήμερα και αφορά τόσο την πολιτική ταυτότητα όσο και την ποιότητα της δημοκρατίας μας μπορεί να ξεπεραστεί;
Άρα, συνοψίζοντας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι, για να μπορέσουμε να κάνουμε άλμα στο μέλλον και από μέρος της κρίσης να μετεξελιχθούμε σε φορέα αλλαγής χρειάζεται να αλλάξει η πολιτική φυσιογνωμία και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί τόσο ο κάθε πολίτης, όσο και οι πολιτικές οργανώσεις.

Τετάρτη, Απριλίου 14

ΟΜΗΡΟΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΩΝ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΩΝ Ο ΝΟΜΟΣ ΗΛΕΙΑΣ



Το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» και η νέα αρχιτεκτονική σε επίπεδο νομού Ηλείας, με τους 7 δήμους που αποφασίστηκε όπως αναφέρουν οι τοπικές εφημερίδες σε μυστική σύσκεψη των 4 βουλευτών του πασοκ N. Ηλείας και του Υπουργού Εσωτερικών κ. Ραγκούση φαίνεται ότι δεν απαντά στα προβλήματα και τις ανάγκες ανάπτυξης του νομού.
Γνώμονας των επιλογών της κυβέρνησης φαίνεται να είναι η κομματική σκοπιμότητα, αφού η αποσπασματική και κατακερματισμένη έως τώρα προσέγγιση δεν αλλάζει. Aπό τη στιγμή που το σημερινό μοντέλο δεν αλλάζει η αναδιάταξη που προτείνεται είναι σίγουρο ότι δεν θα δημιουργήσει σημαντικές αλλαγές στην αναπτυξιακή πορεία του νομού.
Η νέα αρχιτεκτονική σε καμιά περίπτωση δεν λαμβάνει υπόψη τα απαραίτητα δημογραφικά, κοινωνικά και οικονομικά μεγέθη για το σχεδιασμό, προγραμματισμό και υλοποίηση της διοικητικής αλλαγής.
Oταν σε άλλες περιοχές της χώρας νoμοι με μεγαλύτερο πληθυσμό θα έχουν λιγότερους δήμους στο νομό Ηλείας κάθε κωμόπολη θα έχει δική της έδρα και όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που αποτελεί κοινή συνείδηση η ανάγκη για δομική αλλαγή του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η αυτοδιοίκηση στη χώρα μας.
Κατά πολλούς ο νομός Ηλείας δεν πρέπει να έχει πάνω από 4 δήμους

Παρασκευή, Απριλίου 9

Οικονομική κρίση και εσωτερική κυριαρχία…


Η χώρα βιώνει τη χειρότερη οικονομική – κοινωνική κρίση από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το υψηλό κόστος δανεισμού, παρά τη μείωση των διεθνών επιτοκίων σε συνδυασμό με τα δημοσιονομικά ελλείμματα και το δημόσιο χρέος απειλούν την κοινωνική συνοχή, η αύξηση των τιμών στα καύσιμα λόγω της αυξημένης φορολόγησης οδηγεί σε έκρηξη τον πληθωρισμό, οι αγορές και οι διεθνείς οργανισμοί έχουν φτάσει σε σημείο να αναθεωρούν καθημερινά τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις τους για την ελληνική οικονομία με ότι αυτό συνεπάγεται για την οικονομική και πολιτική σταθερότητα, ενώ υπήρξαν και υπάρχουν, με αφορμή ή και πρόσχημα την κρίση του χρέους και, επιπλέον πιέσεις τόσο για οικονομικά όσο και για πολιτικά ζητήματα.

Μέσα σε αυτό το εξαιρετικά δυσμενές περιβάλλον οι Έλληνες πολίτες βλέπουν τις αδυναμίες της οικονομίας μας και τους κινδύνους που απειλούν χωρίς να μπορούν να κάνουν κάτι για να αλλάξουν την κατάσταση. Αυτό όμως που προκαλεί μεγάλη απογοήτευση είναι η στάση των μεγάλων συνδικάτων της χώρας, οργάνωσαν κάποιες μονοήμερες απεργίες στην αρχή και μετά σιώπησαν προκλητικά!
έτσι το ερώτημα που τίθεται είναι, που πάμε; πόσο μπορούμε να αντέξουμε σε αυτούς τους ρυθμούς; ποιος είναι ο στόχος; έχουμε επιλογές; όταν η κρίση φαίνεται ότι ακόμη βρίσκεται σε αρχικό στάδιο και όλοι μιλούν για καταστροφή.. Mπορούμε να πιστεύουμε ότι ένα πακέτο διάσωσης βραχυπρόθεσμης στήριξης, [απ όπου και προέλθει], της τάξης των 20-25 δισ. € θα βγάλει τη χώρα από τα κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα; όταν το κράτος και οι ελληνικές τράπεζες δεν είναι σε θέση να αυξήσουν τον όγκο ρευστότητας και είναι σχεδόν σίγουρο ότι το χρέος και τα ελλείμματα εξαιτίας των υψηλών επιτοκίων και των μέτρων λιτότητας θα μεγαλώνουν .!
Αν τώρα προσπαθήσουμε να εξετάσουμε τα γεγονότα απο την αρχή της κρίσης, άκρη δεν βρίσκουμε!
Αρκεί να δούμε μερικούς τίτλους εφημερίδων το τελευταίο εξάμηνο και θα τα καταλάβουμε όλα… η προπαγάνδα κατασκευάζει ανώγια και κατώγια!Επομένως, η ροή των γεγονότων δημιουργεί εύλογες απορίες και μας οδηγεί να πούμε ότι, μήπως τελικά η χώρα μας λειτουργεί ως εφαλτήριο για την διευθέτηση εκκρεμοτήτων στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, αλλά και για την μετάβαση σε μια «οικονομική κυβέρνηση» για την Ευρώπη με περισσότερες παρεμβάσεις στην κοινωνική, νομισματική και δημοσιονομική πολιτική των κρατών μελών..
Μπορεί όμως η οικονομία να αντικαθιστά τη δημοκρατία και η διανομή των οφελών της να αφορά μόνο την πλούσια ελίτ;