Πολιτική & η νοοτροπία της «γλάστρας»

Είναι γεγονός ότι οι δομές της ελληνικής κοινωνίας αντιμετωπίζουν διαχρονικά προβλήματα στο βαθμό που η καταπολέμηση της διαφθοράς και της κακοδιοίκησης καθίσταται σε αρκετές περιπτώσεις σχεδόν αδύνατη, στην εξέλιξη αυτή συμβάλει σημαντικά και η νοοτροπία που θέλει, προπαγάνδα, «λάθη» και θεατές να χρησιμεύουν ως γλάστρες ή ως πρόσχημα για να περιπλέκουν σε διάφορα επίπεδα τα πράγματα μόνο και μόνο για να μπλοκάρουν κάθε προσπάθεια που έχει ως στόχο τη γενικότερη αναβάθμιση της ελληνικής κοινωνίας. Τα εμπειρικά στοιχεία αλλά και το γενικότερο κλίμα που επικρατεί εδώ και αρκετά χρόνια σκιαγραφούν μια εικόνα περίεργη, φαίνεται να υπάρχει μια τάση που θέλει, να διασπά την προσοχή με απώτερο σκοπό να πετύχει τη συγκατάβαση ή τον έλεγχο του μέσου πολίτη.

Η κοινή γνώμη από την άλλη πλευρά χαμένη μέσα στο πλήθος των πληροφοριών που καθημερινά εμφανίζονται επηρεάζεται εύκολα από μια σειρά κατασκευασμένων δεδομένων που αλλάζουν την όψη αναντίστοιχα με την πραγματικότητα. Κατ΄ αυτό τον τρόπο η συζήτηση και κατ’ επέκταση η κοινωνία παρακμάζουν με αποτέλεσμα να μη δίνεται λύση σε σοβαρά ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία και τα προβλήματα να διαιωνίζονται.
Σε αυτό το πλαίσιο λειτουργίας η γραφειοκρατική νοοτροπία των υπαλλήλων της διοίκησης, που συνήθως υπάρχει παντού, δηλαδή σε κάθε τομέα της ελληνικής κοινωνίας και τα διάφορα μικροσυμφέροντα, που ανάγουν την υπόθεσή τους σε μείζον ζήτημα, αναμφισβήτητα δημιουργούν ένα λαβύρινθο αντιφατικοτήτων που και το ποιο απλό γίνεται δύσκολο για χιλιάδες πολίτες.
Εκείνο όμως που προκαλεί τεράστια εντύπωση είναι, αν και κατά πόσο ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας έχει συνειδητοποιήσει ότι, η έλλειψη διαφάνειας, η βραδύτητα των ελέγχων, η ανεπάρκεια ή το βόλεμα κτλ που εξυπηρετούν, στιγμιαία συμφέροντα, παράγουν «περιθωριακές τάσεις» και μακροπρόθεσμα δεν βοηθούν να αποφευχθούν οι αρνητικές πολιτικές και οικονομικές συνέπειες της κάθε κρίσης, δηλαδή, δεν εξυπηρετούν την εύρυθμη κοινωνική λειτουργία και ανάπτυξη, ωφελεί το δημόσιο συμφέρον; Ταυτόχρονα και με δεδομένη την παγκόσμια οικονομική κρίση γενάτε το ερώτημα αν και κατά ποσό ένα μεγάλο τμήμα του πολιτικού προσωπικού είναι σε θέση διορθώσει δομικά λάθη σε μια κατάσταση που κατά γενική ομολογία τα τελευταία 20 χρόνια έχει συμβάλει καθοριστικά στη δημιουργία προβλημάτων και σήμερα βρίσκεται χωρίς κατασταλαγμένες απόψεις;
Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, ελευθερία και πειθαρχία σε βασικές αρχές και νόμους δεν είναι έννοιες που συγκρούονται. Με άλλα λόγια oφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, στην εποχή της παγκόσμιας αναδιάρθρωσης οι πολιτικές που θα εφαρμοστούν από δω και πέρα δύσκολα θα φέρουν επιθυμητά αποτελέσματα, αν, στο σύνολο τους δεν αντιμετωπίζουν τα προβλήματα και τις ανάγκες σε σχέση με τις πραγματικές διαστάσεις τους, επίσης φαίνεται ότι ελάχιστοι έχουν καθορίσει, τι, που και πως θέλουμε να πάμε..

Ε.Ε: Νέοι κανόνες στη γεωργική παραγωγή

Αυστηρότερες απαιτήσεις για τα γεωργικά χημικά προϊόντα, τα φυτοφάρμακα, τα ζιζανιοκτόνα και τα λιπάσματα φέρνει η νέα ευρωπαϊκή νομοθεσία που εγκρίθηκε πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Με βάση τη νέα νομοθεσία πάνω από 22 χημικές ουσίες που θεωρούνται επικίνδυνες αποσύρονται και απαγορεύεται η χρήση τους, επίσης περιορίζει σημαντικά το πεδίο της χρήσης των φυτοφαρμάκων.

Η νομοθεσία έρχεται μετά από 2 χρόνια διαπραγματεύσεων και τώρα αναμένει την επικύρωση της από το Συμβούλιο των Υπουργών της ΕΕ. Τα επικίνδυνα χημικά προϊόντα εκτιμάται ότι μπορούν να προκαλέσουν κληρονομικές γενετικές βλάβες, ενδοκρινικές διαταραχές κτλ που μπορούν να διαταράξουν το ορμονικό σύστημα και να βλάψουν ανεπανόρθωτα την υγεία. Οι κανονισμοί διαιρούν την ΕΕ σε τρεις ζώνες (βόρεια, κεντρική, νότια) κυρίως για τις κλιματολογικές συνθήκες και την έγκριση των ουσιών στο εσωτερικό της ζώνης.
Σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς, προϊόντα όπως τα πορτοκάλια, τα λεμόνια, το ελαιόλαδο τα λαχανικά κτλ, θα πρέπει να πληρούν τα νέα αυστηρά κριτήρια, σε αντίθετη περίπτωση η χρήση τους θα απαγορεύεται. .
Οι ενώσεις των αγροτών από την άλλη πλευρά έχουν τεθεί σε συναγερμό καθώς εκτιμούν ότι η αξιολόγηση δεν έχει γίνει βάση του κινδύνου και εκτιμούν ότι θα υποστούν τα επόμενα χρόνια απώλειες καλλιεργειών σε ποσοστό μέχρι 80%, παράλληλα εκτιμούν ότι ο αθέμιτος ανταγωνισμός που μπορούν να κάνουν χώρες μη μέλη, συν το κόστος των δραστικών φυσικών ουσιών, θα επηρεάσουν σημαντικά το κόστος παραγωγής. Η νέα νομοθεσία έχει φέρει στο γεωργικό τομέα μεγάλη αβεβαιότητα σχετικά με τον αντίκτυπο που θα έχει η νέα νομοθεσία στη γεωργική παραγωγή.

Επανήλθαν τα προβλήματα με τους πρόσφυγες στην Πάτρα

Σοβαρά προβλήματα έχουν αρχίσει να ξαναδημιουργούνται στην Πάτρα εξαιτίας των περίπου 3.000 Αφγανων που καθημερινά συνωστίζονται στα κάγκελα του λιμανιού της Πάτρας προκειμένου να μπορέσουν να εξασφαλίσουν μια θέση σε κάποιο φορτηγό που θα τους μεταφέρει στην Ιταλία. Οι πρόσφυγες- λαθρομετανάστες στην πλειοψηφία τους δεν διαθέτουν ταξιδιωτικά έγγραφα. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων η αστυνομία έχει ενισχύσει τις δυνάμεις της στην περιοχή, η προσέγγιση όμως είναι μόνο προληπτική, δηλαδή δεν πραγματοποιούνται έλεγχοι να διαπιστωθεί αν διαθέτουν τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα, άδεια παραμονής κτλ.
Τα πράγματα όμως δεν αλλάζουν και μέρα με τη μέρα η κατάσταση τόσο για τους πρόσφυγες όσο και για τους κατοίκους γίνονται όλο και πιο δύσκολα έπειτα από την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε πριν 10 μέρες στον πρόχειρο καταυλισμό που έχουν στήσει σε έκταση δίπλα από την οδό Ηρώων Πολυτεχνείου, στην παραλιακή ζώνη της Πάτρας. Ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες σε μολυσματικό περιβάλλον, (κάποιοι πάσχουν από λοιμώδη νοσήματα), πράγμα που παραξενεύει αλλά και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την υγεία των μεταναστών και κατ’ επέκταση για τη Δημόσια Υγεία, τι στιγμή μάλιστα που καθημερινά συνωστίζονται διπλά στο σιδηροδρομικό σταθμό και στο λιμάνι της Πάτρας. Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν αρχίσει να ανησυχούν καθώς βλέπουν ότι τα δεδομένα δεν αλλάζουν, αλλά και επειδή, μετά από αρκετό καιρό, τις τελευταίες μέρες η παρουσία τους στο λιμάνι έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή.
Μπροστά σε αυτή την πραγματικά δύσκολη κατάσταση που βιώνουν οι πρόσφυγες χιλιάδες κάτοικοι της περιοχής θεωρούν ότι θα πρέπει να βρεθεί άμεσα τρόπος τα 3.000 περίπου άτομα που παραμένουν, είτε να γυρίσουν στην πατρίδα τους, είτε να προωθηθούν στον προορισμό που θέλουν να καταλήξουν. Ιδιαίτερα ενθαρρυντικό τονίζουν οι κάτοικοι της περιοχής είναι και το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες έχουν επιβραδυνθεί σημαντικά οι ρυθμοί εισόδου των προσφύγων στην Πάτρα.

Περίεργες ιδιοτυπίες

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Public Issue για την Καθημερινή της Κυριακής, το 80% των πολιτών ανησυχεί για το δημόσιο χρέος, το γεγονός ως αποτέλεσμα παρέχει μια πλήρη εικόνα του οικονομικού περιβάλλοντος που επικρατεί στη χώρα εν μέσω διεθνούς οικονομικής κρίσης.
Επιπρόσθετα και αξιολογώντας τις μακροχρόνιες μεταβολές σε σχέση με την εξέλιξη των οικονομικών μεγεθών, παρατηρούμε ότι εδώ και περίπου 20 χρόνια όσοι εμπλέκονται έως και σήμερα στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής ή στη λήψη οικονομικών αποφάσεων δεν είχαν ως στόχο να ενσωματώσουν τα κατώτερα και μεσαία οικονομικά στρώματα στο γενικότερο οικονομικό περιβάλλον, αλλά την επιλεκτική και κατακερματισμένη οικονομική ενίσχυση, η οικονομική συγκυρία και τα οικονομικά μεγέθη φανερώνουν το πρόβλημα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο λειτουργίας είναι κοινά παραδεκτό ότι καθίσταται ανέφικτη η γενικότερη εμπλοκή του πληθυσμού(δεν υπάρχει διάχυση ευθύνης) σε δράσεις που θα αναπροσαρμόσουν τα οικονομικά του δεδομένα σε μια νέα καλύτερη κατάσταση.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου τρόπου λειτουργίας είναι ότι περιορίζεται σημαντικά και η κοινωνική κινητικότητα, δεν υπάρχουν παραγωγικές πρωτοβουλίες και η κοινωνική λειτουργία βασίζεται κατά κύριο λογο στις πελατειακές σχέσεις, με αποτέλεσμα τόσο οι γενικότερες συνθήκες και δυνατότητες ανάπτυξης, όσο και η βελτίωση του ατομικού οικονομικού ή άλλου επιπέδου να αντιμετωπίζουν προβλήματα.

Μεγάλη εντύπωση προκαλεί και η σιωπηρή συναίνεση της ελληνικής κοινωνίας, που ενώ συνεχώς «φωνάζει» για όλα στην πράξη ακολουθεί άλλο δρόμο, αμφισβητώντας σε αρκετες περιπτώσεις ακόμη και τον ίδιο τον εαυτό της, με λίγα λόγια έχουμε μπροστά μας μια «περίεργη ιδιοτυπία» στη βάση της οποίας κινείται η ελληνική πραγματικότητα. Σε αυτή την περίπτωση και κάτω από αυτούς τους όρους καταλήγουμε να πούμε ότι το πρόβλημα και το ερώτημα είναι κοινό, η προσέγγιση της λύσης διαφέρει.